Het nieuwe leren
Het nieuwe leren of authentiek leren stelt niet de over te dragen kennis, maar de leerling en diens leerproces centraal. Een belangrijke pijler voor authentiek leren is het constructivisme. Dit beschouwt leren als een proces waarbij de leerling nieuwe kennis verwerft door deze te koppelen aan al bestaande inzichten. De lerende bouwt actief aan zijn eigen leerproces en denkt daarover na.
Leerstijlen
Omdat niet iedereen op dezelfde manier leert is het van belang om bij het aanbieden van (cultuureducatieve) activiteiten rekening te houden met de verschillende leerstijlen die er zijn. Het meest bekend zijn de vier leerstijlen van Kolb. Hij onderscheidt doeners, beslissers, denkers en bezinners (ook wel dromers genoemd).
Intelligentiesoorten
Elke leerling heeft ook zijn eigen mix van intelligentiesoorten. Deze ontwikkelen zich in de loop der jaren. Gardner onderscheidt negen verschillende soorten intelligentie, waaronder de verbaal-linguïstische, logisch-mathematische, muzikaal-ritmische en existentiële intelligentie. Doordat kunst- en cultuureducatie verschillende soorten intelligenties aanspreekt kan het bijdragen aan een brede ontwikkeling van ieders intelligenties.
Rijke leeromgeving
Naast leerstijlen en intelligentiesoorten zijn er nog meer begrippen van belang bij het nieuwe leren. Een hiervan is een rijke leeromgeving. Deze kenmerkt zich onder andere door een veelheid aan werkvormen en ruimte voor discussie en reflectie. Daarnaast moet het onderwijs aansluiten bij de leerbehoeften van de leerlingen en moet er sprake zijn van levensechte leertaken.
Een rijke leeromgeving voor kunsteducatie houdt onder andere in: benutten van de culturele omgeving en ruimte voor leren buiten de school; benutten van extern deskundigen, bijvoorbeeld kunstenaars in de klas; procesmatige toetsvormen als portfolio, leerlinggesprekken en zelfbeoordeling.
| Download | Grootte |
|---|---|
| Zicht op... het nieuwe leren en cultuureducatie | 86.58 KB |
