Verslaglegging in twee delen
Het onderzoek beschrijft hoe cultuureducatie tussen 2003 en 2008 is geïmplementeerd in het primair onderwijs, en welke positie en taken de icc'er had binnen dit traject. Ook is er een verslag van drie discussiebijeenkomsten waarin icc'ers vanuit hun eigen perspectief spaken over hun taken en over hun positie als icc'er.
Draagvlak creëren
Het creëren van draagvlak onder directie, collega's, ouders en leerlingen is volgens de icc'ers een essentiële taak. Want 'draagvlak' betekent 'hulp' en die heeft de icc'er hard nodig om zijn takenpakket te kunnen uitvoeren. Dat is niet altijd gemakkelijk want bij het aansturen van collega's en anderen loopt de icc'er vaak op tegen overvolle agenda's en tegen directie en collega's voor wie kunst en cultuur relatief onbekend zijn. De meeste icc'ers realiseren zich dat het buitengewoon belangrijk is om aandacht te vestigen op het werk - de tastbare bewijzen - bij iedere gelegenheid die zich voordoet.
Tijdgebrek
Uit de gesprekken bleek dat tijd, of liever gezegd het gebrek daaraan, het grootste probleem vormt voor de icc'er. Het tijdgebrek werkt door in alle onderdelen van de taak en creëert als het ware een domino-effect. De icc'er maakt in het gunstigste geval keuzes en plant zijn taken over een reeks van jaren. In andere gevallen holt de hij achter zichzelf aan met alle gevolgen van dien. Ten slotte zouden de meeste icc'ers zeer geholpen zijn met een actieve en betrokken directie.
Download
De interne cultuurcoördinator in beeld, Donquichot en Duizendpoot (2008) [PDF]
Achtergrondinformatie
Het onderzoek is uitgevoerd door Liesbeth Osse in het kader van haar studie Master Kunsteducatie aan de Hogeschool voor de Kunsten in Amsterdam. Als voorbereiding op dit onderzoek is zij tevens opgeleid als icc'er en icc-trainer.
